Shih Tzu Forum

Heerlijk in me pyjama vandaag Luca bij me en filmpje kijken.

Zo zeg lekker genieten , hier het dorp opgeruimd en tja met de hondjes naar buiten dus niks nie pyamadag hier

Hier ook al gewandeld, bere koud is het.,wat een overgang weer, maar droog, en gisteren zelfs een zonnetje.

Ientje schreef: ↑

08 jan 2024, 08:24

Hier ook al gewandeld, bere koud is het.,wat een overgang weer, maar droog, en gisteren zelfs een zonnetje.

Nou wat is het koud en zo nu en dan een miezerig sneeuwvlokje

Goedemorgen. Een snel rondje, jammer, want het is droog, maar de kinderen werden al weer naar de oppassers gebracht hier, dus niet te lopen. Diki wil geen jas aan, jammer dan, dan lopen zonder jas, ze heeft een goede vacht en haar buikje begint ook weer wat aan te groeien. .

Onze hondjes, mits gezond en niet oud kunnen extreme temperaturen aan, zowel warmte als koude hebben ze daar in tibet. . droge kou is een stuk fijner dan al die nattigheid, natte vachten die niet droog worden enzv. Toch.?


Echter, een kleine hond heeft in verhouding een groter oppervlakte aan huid, zodat afkoeling sneller kan. Dus oppassen blijft het wel.

Jasjes voor honden zijn echt van de laatste jaren. Zag laatste een sint bernhard met jas.......Ik heb nu 46 jaar honden, vroeger zag je nooit een hond met een jas, zelfs niet bij die kortharige honden als bv een teckel of boxer, maar wel heel,wat extremere winters, met veel kouder weer. Misschien juist doordat die winters kouder waren, we waren meer gewend?

En als je een hond met jas zag waren het de chi,tjes, want dat staat zo leuk. Er waren toen hele modeshows op de tentoonstellingen met chi,s en allemaal verschillende pakjes, voor ieder jaargetijde. Kerstpakjes herinner ik me nog, met rode polsmofjes van kant, vreselijk vond ik het toen, want je vermenselijkt zo vreselijk een hond, maar voor ieder wat wils toch?

Ooit toen ik honden training gaf lag er een flinke laag sneeuw, en de training ging altijd door, had ik een dwergteckel in de groep, die sprong met volgen iedere keer een stukje omhoog om door de sneeuw te kunnen lopen, zonder jas. Vond ik toen toch wel wat sneu, maar het beestje deed heel vrolijk mee. Of ik ook de af oefening liet doen , ik denk het toch niet.



Ergens toch een voorrecht dat ik de leeftijd heb de koude winters nog meegemaakt te hebben, wat een lol hadden we, sneeuw, sneeuwballen gevechten, iglo,s en sneeuwpoppen maken, glijbanen maken, uren buiten spelen, sneeuwballen maken met je blote handen, dan gingen je handen zo leuk gloeien want natte wanten dat was niets. En dan de slee, ook zo leuk, nu zie je bij de eerste sneeuwvlokjes her en der een sneeuw, over de straat gaan, knars knars, omdat er nog niet genoeg sneeuw ligt. Heel,duidelijk is , dat, de natuur en het klimaat al zoveel verandert is in 60 jaar,. Heerlijke nostalgie van mij, zijn er meer mensen met leuke winterse verhalen?

Zo herkenbaar dat als je 's ochtends rond 08.00 uur de uitlaatronde maakt het niet fijn lopen is. Ik woon vlakbij een school en rond die tijd is het echt druk met fietsers, steppende kinderen etc. in het park. Meestal loop ik van maandag t/m donderdag rond 06.30 uur en kom dan bijna niemand tegen. Gisteren heb ik thuis gewerkt en liep ons rondje later en het was mega druk in het park. Vandaag werk ik ook thuis, maar ben voor 07.00 uur de deur uitgegaan, wat een stukfijner lopen is. Het duurt de laatste dagen even voordat we "reisvaardig" zijn. Honden jasjes aan en verlichting om en ik warme jas, wanten en muts op koppie. Het was wel koud, maar als je je goed inpakt is het toch wel lekker.

Twister (Shih Tzu) had eigenlijk nooit een jas aan. Hij is nu 13 jaar, dus nu gaat hij als het rond het vriespunt is met jas aan naar buiten.
Pepper (Shih Tzu/Malteser) wil eigenlijk geen jas aan, maar vanochtend vond hij het toch wel lekker en liep normaal. Cooper (Maltipoo) vindt zijn jas prima. De gevoelstemperatuur was gisteren en vandaag een stuk lager dan de echte temperatuur, vandaar Peppie en Coopie ook aan de jas.

Ook ik heb veel winterherinneringen. Schaatsen op de ijsbaan waar we op de fiets naar toe gingen. Helemaal verkleumd thuis komen, waar mijn moeder mijn handen en voeten warmde met haar handen en me voor de kolenkachel zette. Sneeuwballen gevechten, elkaar inwrijven met sneeuw etc.
In de koude winter van 1963, ik was toen 8 jaar, vond ik terwijl we in de sneeuw speelden, een rijksdaalder onder de sneeuw. Wat voelde ik me rijk en trots met deze vondst. Sweet memories.

Ja ik herinner me de winters ook zo , bloemen op de ramen, enkel glas en geen centrale verwaimg
Sneeuwballen gevecht, sneeuwpop met kooltjes als ogen want er werd verwarmd met kolen
Moeders die de as op de stoep strooiden tegen de gladheid
Kan me niet herinneren dat wij een slee hadden , voor mijn kinderen wel
Wel schaatsen op ondergelopen veld in het park maar ook op het water bij ons voor de deur,later kwamen daar woonarken te liggen en bevroor het niet meer zo vlug
Hihi Friese doorlopers en klompjes( zo noemden we die geloof ik ) heb ze lang bewaard maar op een gegeven ogenblik zijn ze toch verdwenen
Kunstschaatsen toen ik een jaar of 15 was denk ik en toen was er ook een kunstschaatsbaan
Vond het voor onze kinderen eigenlijk jammer dat toen er al minder sneeuw was en zijn toen naar de wintersport gegaan wat een groot succes werd
Krijg net een appje van kleindochter dat ze met haar vriend zondagnacht op weg gaan naar Kirchberg waar wij met onze kinderen altijd heen gingen en later dus ook 3 keer met haar en broer en ouders waar ze heeft leren skiën
Het zonnetje schijnt hier intussen en dat ziet er gezelliger uit dan al die grauwe regendagen (weken) die we gehad hebben
Fijne dag allemaal

Jaaa Corrie, friese doorlopers, onder je schoenen, met van die oranje veters om ze strak te binden.
Toch een hele fijne tijd.
De kolen, ja, de kolenkachel, kit ernaast, de kolen werden opgeslagen in een grote kast op het balkon. Iedere ochten de kolen in de kit doen met een schep.
En een worteltje als neus? In de sneeuwpop.

Zag net op fb dit plaatje voorbij komen , de schaatsen uit mijn jeugd

Jaaaa herkenbaar.

Herkenbaar die verhalen van jullie
Op die dingen ging het van geen meter, maar was wel een leuke tijd.

Heel herkenbaar.
Bij ons stonden de kolen in de kelder net als de aardappelen.
Omdat mijn moeder ziek was en mijn vader werkte moest ik veel klusjes in huis doen, kolen en aardappelen uit de kelder halen waren een paar van die klusjes.
Onze kelder lag achteraan in het donkerste hoekje, dood eng vond ik de kelder en wist ook niet hoe snel ik met de spullen boven moest komen.
Ik had geen passende schaatsen, wel hadden mijn ouders een paar van die kinderschaatsen gekregen.
Ze waren veel te klein voor mij maar ik heb ze ondanks dat ik werd uitgelachen stug een jaar gebruikt.

Dit soort schaatsen schaatste ik op, ze waren mij veel te klein maar ik kon toch het ijs op.

Gisteren kon je hier op donkere plekken de Melkweg zien.
Ik ben met mijn schoondochter naar het Uithuizerwad geweest om proberen foto's te maken.
De Melkweg was idd met het blote oog zichtbaar maar hem fotograferen was een ander verhaal, het is ons niet gelukt.
Het moet vanaf een statief i.v.b. met beweging en ook de camera-instellingen zijn een dingetje.
Het was steenkoud, ik denk zoals op de noordpool dus we zijn ook niet lang gebleven.
Gelukkig is de Melkweg ook soms op een heldere zomernacht zichtbaar, dan proberen we het gewoon opnieuw.


De Eemshaven gisteravond.


Het maar is op een klein stukje na waar eenden zwemmen dicht gevroren.

IJskristallen, koud !!

Mooie foto's Marga

Mooi Marga!