Gistermiddag weggeweest, veel vertraging met de regiotaxi. Diki werd op een haar na geweigerd in de taxi.
Er moet een tas om mevrouw.
Nee, mijnheer, is hulphond.
Ze had haar hesje aan, ik sta geregistreerd als reizen met hulphond en ik had gemeld dat ze mee ging.
Is dat een hulphond???
Ja mijnheer.
En jawel hij moest eerst het pasje zien, hij bekeek het van alle kanten, bekeek de foto, werkelijk het ongeloof droop van hem af.
. En ja, toen moest hij schoorvoetend akkoord gaan, helemaal achterin mocht ik gaan zitten. Ik had diki in een handdoek gewikkeld, ze was nat, ja het regende en ik heb bijna twintig minuten in de regen staan wachten, toen kon ik niet meer in de wachtkamer zitten van de osteopaat, want ze ging sluiten. Grrrr.
De hele weg heeft hij geen woord gezegd tegen mij, hoeft ook niet.
Ik was dus bij de osteopaat met diki, haar recchter schouder zat vast, was er ooit iets gebeurd, het voelde als een oud trauma. ja dus, die labrador die haar ondersteboven liep, twee jaar terug. Maar kan dat nog?
Jazeker .
Na lang lopen en daarna lekker slapen verbeelde ik me soms dat diki iets mankte rechtsvoor. Was altijd wel zo over. Dus niet verbeeld, en goed dat ik ging. Aankijken, ze hoopt dat het nu opgelost is. Anders bellen voor nieuwe afspraak. Na de behandelimg geeft ze altijd laser acupunctuur tegen de spierpijn de volgende dag. Diki heeft gisteren de hele dag verder geslapen, nou ja avomd, want van de dag was niet veel meer over.
En ook vandaag nog rustig. Maar ze loopt als de beste. Ze maakt grotere passen , lijkt het, of verbeeld ik me dat
Ik heb nu twee grote stevige kussens , van die anti doorzit kussens, voor de bank liggen. Komt ze iets minder hard neer, raadde de osteopaat dierenarts mij aan. Diki vindt alles best. Kussen? Oh ik spring er wel naast hoor vrouwtje, worden ze niet vies.....
Paar keer met een koekje geoefend. Ohh is dat de bedoeling. Nou dan spring ik op het kussen ga zitten, koekje!!!
Ben ik zenuwachtig voor de eindtoets. Nee, nog niet. We hebben veel gegevens verzameld van hulp momenten. Dat wordt besproken. En de adl taken, het oprapen, deur dicht doen, sokken uittrekken, och dat is voor een hond met autisme niet het belangrijkste. Maar het hoort er bij
Zo dat was mijn verhaal weer, fijne avond. allemaal.



maar niet in de zon