Wat ik deed, misschien klinkt het raar. Diki wilde niet in de bench, drama. Als ze wat doorsloeg, druk werd, net klein kind die moe is die worden ook druk, deed ik de riem er aan en ging op het uiteinde vd riem zitten. Zelf was ik dan heel rustig, rustige ademhaling, hand stil neerleggen op de rug van de hond, niet kriebelen. Adem in adem uit.. Ik merkte dat deze vrijheidbeperking Diki rust gaf. Zodra riem er aan ging, na een paar keer, kroop ze onder de bank en sliep zomaar een uur of langer.
Nu nog is dit de plek waar ze lekker gaat slapen overdag.
In de nacht ligt ze in een ruime ren op mijn slaapkamer.
