Hier begint het mee.
Deze speeltjes, de bekende fleece vlechtjes verstop ik.
Diki moet blijven zitten, ze mag wel kijken maar ziet niet waar ik de speeltjes laat vallen, wel de richting, niet de plaats.,ik kan haar moeilijk een blinddoeeje voor doen he.
Eerlijk gezegd vond ik dit wel heel knap, zo,ver weg.
Het verstopte vlechtje, onder het blad bij mijn schoen, schoen, dat blubberige grijze ding wat je ziet, dat is mijn schoen, Je ziet nog net een heel,klein stukje van het vlechtje.
Terug naar Diki en dan vliegt ze al weg.
En zoeken. Ze zoekt echt met haar neus, dat kan je horen,
En hebbes.
Nu nog ruilen voor een brokje, altijd een hele kunst om dat vlechtje terug te krijgen
De volgende, die is moeilijker, boven haar hoofd.
Terug naar de wachtende Diki en zoek!
Je kan nooit weten, thuis verstopt ze het ook wel eens achter de deur.
Nog maar een stukje lopen om lucht te vangen. Ze ruikt het al wel.
En dan opeens neus omhoog en hebbes.
