Corona en emoties

[Lise]

Net terug van een barbecue ter ere van mijn zwager zijn verjaardag. Het was zijn eerste verjaardag zonder zijn in november overleden 40-jarige zoon. We hebben gelachen, maar ook flink gehuild. Toen mijn zus vertelde dat mijn achterneefje van 15 jaar met Vaderdag keihard heeft staan schreeuwen bij het graf van zijn vader, brak mijn familie. Tegen alle Corona regels in heb ik ze één voor één geknuffeld en vastgehouden. Ik kon niet anders. Op dat moment was ik sterk en huilde niet, maar nu ik eenmaal thuis ben, gaan bij mij ook de sluizen open. Gelukkig heb ik troost van de doggies, die eerder op de avond ook mijn zus, zwager en nichtje hebben getroost.

[Corrie]

ach Lise, ik lees dit met tranen in m´n ogen
lachen en huilen, het ligt zo dicht bij elkaar
heel goed dat jullie elkaar getroost hebben en de doggies zijn de grootste troostknuffels
voor jou hier een knuffel van mij

[Marga.]

Wat verdrietig Lise, heel veel sterkte.
Soms kun je ook even niets anders dan de corona maatregelen negeren.

[Yvonne]

De mens is niet gemaakt om langdurig de Corona regels te moeten volgen. Het is niet het nieuwe normaal.
Dat je oplet om verspreiding te voorkomen prima, maar soms kan het niet anders. Het zal je maar gebeuren zoveel verdriet.
Sterkte.